Geschiedenis
Muay en het noordelijke Lanna
Van een 13e-eeuws wetboek onder de stichter van Chiang Mai tot getimede rondes en handschoenen: hoe het noorden past in het verhaal van Muay Thai.
Reserveer een zitplaats bij de ring ↗Kort antwoord
Chiang Mai heeft een eigen plek in het verhaal van Muay Thai. Het gewoonterecht dat werd uitgevaardigd onder koning Mangrai, die de stad stichtte als hoofdstad van Lan Na, noemt muay onder de twistpunten, de eerste dergelijke vermelding in het koninkrijk Lan Na. De moderne sport, met ringen, rondes en handschoenen, kreeg vorm in Bangkok in het begin van de 20e eeuw, en historici benaderen verschillende van de oudere verhalen met voorzichtigheid.
Een stad gesticht door een koning van Lan Na
Chiang Mai, waarvan de naam 'nieuwe stad' betekent, werd in 1296 gesticht als de nieuwe hoofdstad van Lan Na, als opvolger van Chiang Rai. De stichter was Mangrai, de eerste koning van Lan Na, die eerder het Mon-koninkrijk Haripunchai had veroverd. Het koninkrijk Lan Na, met als kern wat nu Noord-Thailand is, bestond van de 13e tot de 18e eeuw; de Chiang Mai Chronicle noemt het Mueang Lanna, het land van een miljoen rijstvelden. Tha Phae Gate, de oostelijke poort van de oude stad, werd voor het eerst gebouwd tijdens de regering van Mangrai, hoewel de poort die u vandaag ziet een reconstructie uit de jaren 1980 is.
Muay in de wet van Mangrai
Het oudst bekende schriftelijke gebruik van het woord muay staat in palmbladmanuscripten in de Noord-Thaise taal: het gewoonterecht dat in 1296 onder koning Mangrai werd uitgevaardigd. In sectie 7, onder een artikel over achttien soorten twist, wordt de Tai-vechtkunst muay vermeld — de eerste dergelijke vermelding in het koninkrijk Lan Na. Thaise historische verslagen noemen Mangrai ook onder de bekende leerlingen van de Samo Khon-school, die naar verluidt in de 7e eeuw werd gesticht door een kluizenaar die vechtkunsten, boogschieten en de omgang met olifanten en paarden onderwees.
Een koning die op de markt stierf
Mangrai's band met het commerciële leven van Chiang Mai kent een merkwaardig einde. Volgens de overlevering stierf hij in de stad tijdens een onweersbui, getroffen door de bliksem terwijl hij op de markt was, in 1311 of 1317. Het is een verhaal dat wordt verteld rather dan bewezen, maar het herinnert eraan dat markten al sinds de eerste jaren deel uitmaken van Chiang Mai. De Night Bazaar van vandaag heeft een andere geschiedenis: hij begon als een markt in eigendom van Chinese handelaars en groeide naarmate er meer commerciële gebouwen verrezen, tot hij vele eigenaars had, de meeste Thais.
Van het noorden naar Siam
De onafhankelijkheid van Lan Na was van korte duur. Het werd in 1558 een vazalstaat van de Toungoo-dynastie, verliet in 1775 de Burmese trouw voor Siam en werd in 1776 door Siam onder Taksin ingenomen. In de latere 1800s absorbeerde de Siamese staat het koninkrijk en reorganiseerde het vanaf 1874 als Monthon Phayap; tegen 1909 was Lan Na opgehouden te bestaan als een afzonderlijke politieke eenheid. De noordelijke muay van het oude koninkrijk vloeide daardoor in een nationale geschiedenis, en de moderne sport die u bij de bazaar bekijkt, ontleende zijn regels aan ontwikkelingen in Bangkok rather dan in Chiang Mai.
Koninklijke belangstelling en de eerste ringen
Koning Chulalongkorn, Rama V, die in 1868 de troon besteeg, toonde persoonlijke belangstelling voor muay, richtte landelijke toernooien op en verleende winnaars een adellijke titel. In 1910 nodigde hij vechters uit de provincies uit om te vechten bij een koninklijke begrafenis, en de drie sterkste, afkomstig uit Lopburi, Khorat en Chaiya, gaven later hun namen aan regionale stijlen. Thailand's eerste permanente ring werd in 1921 gebouwd bij Suan Kulap College. Onder koning Rama VII kregen wedstrijden scheidsrechters, bokshandschoenen, rondes en westerse bokringen, en de oudere stijl met touwen raakte in verval.
De sport een naam geven
De naam zelf is betrekkelijk recent. Vechters noemden hun kunst al lang simpelweg muay; de term Muay Thai raakte in het begin van de 20e eeuw in gebruik, in documenten over lichamelijke opvoeding, om het te onderscheiden van het internationale boksen, dat muay sakon werd genoemd. De term Muay Boran werd later bedacht om het premoderne vechten te beschrijven, en wordt nu vooral als demonstratiekunst beoefend. Veel van de geschiedenis die nu als standaard wordt verteld, werd in de late 20e eeuw gecodificeerd, toen Muay Thai werd erkend als nationale sport en als onderdeel van het erfgoed van het land.
De oude verhalen met zorg lezen
Sommige van de meest vertelde verhalen over Muay Thai worden door historici met voorzichtigheid behandeld. Het artikel van Wikipedia merkt op dat nationalistische aanhangers van de sport, die de geschiedenis ervan wilden vestigen, een verslag hebben geproduceerd dat soms ongegrond is en geëxtrapoleerd uit korte vermeldingen in geschreven bronnen. Het bekendste voorbeeld is de volksheld Nai Khanom Tom, die naar verluidt een reeks Birmaanse vechters versloeg na de val van Ayutthaya; geleerden hebben betoogd dat de legende waarschijnlijk in de 20e eeuw vorm kreeg. Muay Thai Day wordt nog steeds op 17 maart ter ere van hem gevierd.
Lees verder: Wat gebeurt er vóór de bel
Bronnen