Τι συμβαίνει πριν από το καμπανάκι

Γιατί ο αγώνας ξεκινά αργά

Ένας αγώνας Muay Thai δεν ξεκινά με το κουδούνι. Ξεκινά με τελετουργικό. Αν αναλύσεις το όνομα στα μέρη του, εξηγείται από μόνο του: το wai είναι ο χαιρετισμός που γίνεται με ενωμένες παλάμες· το khru, λέξη που προέρχεται από το σανσκριτικό guru, σημαίνει δάσκαλος· το ram δηλώνει τον κλασικό χορό· και το muay, την πυγμαχία. Μια αγγλική απόδοση είναι «πολεμικός χορός προς τιμήν του δασκάλου», αν και στην καθημερινή συζήτηση η φράση συρρικνώνεται σε wai khru ή ram muay. Ο ίδιος σεβασμός προς τους δασκάλους διατρέχει την ταϊλανδέζικη μουσική και τον χορό khon, και το ρινγκ τον διατηρεί.

Γωνίες, τόξα και ο χορός

Ο μαχητής ξεκινά περπατώντας αντίθετα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού και σταματά σε κάθε γωνία για να προσευχηθεί, κάνοντας τρεις υποκλίσεις: στον Βούδα, στο Ντάρμα, στη Σάνγκα. Ο χορός που ακολουθεί, το ram muay, αντλεί τις κινήσεις του, σύμφωνα με την παράδοση, από τον Χανούμαν. Η εκδοχή κάθε μαχητή διαφέρει. Κάποιοι περιορίζονται σε λίγες χειρονομίες, άλλοι εκτελούν μια μακρά, περίτεχνη ακολουθία, και οι λεπτομέρειες συχνά αποκαλύπτουν το στρατόπεδο ή την περιοχή καταγωγής του μαχητή. Όταν οι αγώνες γίνονταν μπροστά σε βασιλείς, ο χορός τιμούσε και τον βασιλιά. Δύο μαχητές που χορεύουν δίπλα-δίπλα σπάνια μοιάζουν μεταξύ τους.

Από πού προήλθε το τελετουργικό

Πριν το muay γίνει άθλημα, ήταν προετοιμασία για πόλεμο, και οι μαχητές ζητούσαν από μοναχούς να τους ευλογήσουν και να τους προστατεύσουν πριν από τη μάχη. Αυτό το αίτημα σιγά σιγά στερεοποιήθηκε σε τελετουργικό. Όταν η μάχη μεταφέρθηκε στο ρινγκ, το πνευματικό στοιχείο επιβίωσε, αλλά το επίκεντρό του μετατοπίστηκε: λιγότερο προς τα πνεύματα, περισσότερο προς τους δασκάλους και τους προπονητές που διαμόρφωσαν τον μαχητή. Γονείς και πρόγονοι τιμώνται επίσης στον χορό. Τίποτα εδώ δεν παρουσιάζεται για τους επισκέπτες· αποτελεί μέρος του ίδιου του αγώνα, γι' αυτό αξίζει να έχετε πάρει τη θέση σας πριν ξεκινήσει κάθε αναμέτρηση.

Το μονγκχόν

Το άκαμπτο κεφαλόδεσμο είναι το mongkhon, που μερικές φορές γράφεται mongkol, μια λέξη που φέρει έννοιες τύχης, προστασίας και ιερού. Στο σημερινό άθλημα αντιπροσωπεύει το γυμναστήριο. Ένας προπονητής παραδοσιακά το παραδίδει μόνο όταν είναι πεπεισμένος ότι ο μαχητής είναι έτοιμος να αγωνιστεί στο όνομα του γυμναστηρίου, και είναι σύνηθες να βλέπει κανείς τον προπονητή να το αφαιρεί μόλις ολοκληρωθεί ο χαιρετισμός και να το τοποθετεί στη γωνία για τύχη. Ανεξάρτητα από τη δική τους πίστη, πολλοί μαχητές πηγαίνουν το mongkhon σε έναν βουδιστή μοναχό για να ευλογηθεί πριν από έναν αγώνα.

Το Πρα Τζαντ

Στο επάνω μέρος του βραχίονα μπορεί να δείτε ένα ή δύο pra jiad. Η συνηθισμένη ιστορία προέλευσης είναι πολεμική: ένας νεαρός άνδρας που έφευγε για να πολεμήσει έδενε ένα κομμάτι από το σαρόνγκ της μητέρας του γύρω από το μπράτσο του, για τύχη και για ασφαλή επιστροφή. Αργότερα, τα περιβραχιόνια απέκτησαν σχέδια και χρώματα που μιλούν για την καταγωγή, την ικανότητα και τις πεποιθήσεις του μαχητή. Η παράδοση τα αντιμετώπιζε με φροντίδα· ένα pra jiad φυλασσόταν κάπου ψηλά, καθώς πιστευόταν ότι το να το ρίξεις ή να το πατήσεις του στερούσε τη δύναμή του. Στο ρινγκ σταθεροποιεί επίσης ελαφρώς το χέρι.

Η μπάντα στη γωνία

Η μουσική που ακούτε είναι το sarama, το κομμάτι που παίζεται για το τελετουργικό πριν από τον αγώνα· αυτό που ακολουθεί κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης ονομάζεται phleng muay, μουσική της πυγμαχίας. Το σύνολο είναι μικρό, το πολύ τέσσερις μουσικοί: ένας παίκτης του pi, δύο στα klong khaek και ένας που κρατά το ching. Το pi chawa είναι ένα πνευστό όργανο με τετραπλό καλάμι, κοντά σε σχήμα στο όμποε. Τα klong khaek είναι ένα ζευγάρι τύμπανα, το ένα αντιμετωπίζεται ως αρσενικό και το άλλο ως θηλυκό, των οποίων τα μοτίβα αλληλοσυνδέονται. Τα ching είναι μικρά χάλκινα κύμβαλα που κρατούν τον χρόνο, εναλλάσσοντας ένα ανοιχτό και ένα κλειστό χτύπημα.

Πώς να διαβάζεις τη μουσική

Χρησιμοποιήστε την ακοή σας. Κατά τον χαιρετισμό, η μπάντα κρατά έναν αργό, μεγαλοπρεπή ρυθμό. Μόλις ξεκινήσει η μάχη, ο ρυθμός ανεβαίνει και ακολουθεί τη δράση και το πλήθος, έτσι ώστε συχνά να ακούτε μια αναμέτρηση να «ανάβει» πριν καν τη δείτε. Η μουσική παίζει εδώ έναν ρόλο που δεν παίζει πουθενά αλλού στο διεθνές kickboxing, και είναι ένας από τους λόγους που μια διοργάνωση στην Ταϊλάνδη μοιάζει τόσο διαφορετική από μια δυτική βραδιά αγώνων. Σε ένα ρινγκ μέσα στην αγορά, η μπάντα ανταγωνίζεται και τον θόρυβο του παζαριού, που προσθέτει τη δική του νότα στη βραδιά.

Διαβάστε στη συνέχεια: Η πρώτη σας βραδιά Muay Thai