Ιστορία
Μουάι και ο βόρειος Λάννα
Από έναν κώδικα νόμων του 13ου αιώνα που γράφτηκε επί της εποχής του ιδρυτή του Τσιάνγκ Μάι μέχρι τους χρονομετρημένους γύρους και τα γάντια: πώς ο βορράς εντάσσεται στην ιστορία του Muay Thai.
Κρατήστε θέση δίπλα στο ρινγκ ↗Γρήγορη απάντηση
Το Τσιάνγκ Μάι έχει τη δική του θέση στην ιστορία του Muay Thai. Ο εθιμικός νόμος που εκδόθηκε επί βασιλεία Μανγκράι, ο οποίος ίδρυσε την πόλη ως πρωτεύουσα του Λαν Να, αναφέρει το muay μεταξύ των διαφορών του, η πρώτη τέτοια αναφορά στο βασίλειο Λαν Να. Το σύγχρονο άθλημα, με ρινγκ, γύρους και γάντια, πήρε μορφή στην Μπανγκόκ στις αρχές του 20ού αιώνα, και οι ιστορικοί αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη αρκετές από τις παλαιότερες ιστορίες.
Μια πόλη που ιδρύθηκε από έναν βασιλιά του Λάννα
Το Τσιάνγκ Μάι, του οποίου το όνομα σημαίνει «νέα πόλη», ιδρύθηκε το 1296 ως η νέα πρωτεύουσα του Λαν Να, διαδεχόμενη το Τσιάνγκ Ράι. Ιδρυτής του ήταν ο Μάνγκραϊ, ο πρώτος βασιλιάς του Λαν Να, ο οποίος είχε προηγουμένως κατακτήσει το μον βασίλειο του Χαριπούνται. Το βασίλειο Λαν Να, με κέντρο αυτό που είναι σήμερα η βόρεια Ταϊλάνδη, διήρκεσε μεταξύ του 13ου και του 18ου αιώνα· το Χρονικό του Τσιάνγκ Μάι το αποκαλεί Μουέανγκ Λάννα, τη χώρα του ενός εκατομμυρίου ορυζώνων. Η Πύλη Τα Φάε, η ανατολική πύλη της παλιάς πόλης, χτίστηκε για πρώτη φορά κατά τη βασιλεία του Μάνγκραϊ, αν και η πύλη που βλέπετε σήμερα είναι ανακατασκευή της δεκαετίας του 1980.
Μουάι στο δίκαιο του Μαγνράι
Η παλαιότερη γνωστή γραπτή χρήση της λέξης muay βρίσκεται σε χειρόγραφα από φύλλα φοίνικα στη βόρεια ταϊλανδική γλώσσα: το εθιμικό δίκαιο που θεσπίστηκε υπό τον Βασιλιά Mangrai το 1296. Στο τμήμα 7, σε άρθρο για δεκαοκτώ είδη φιλονικίας, γίνεται αναφορά στην πολεμική τέχνη muay των Τάι, η πρώτη τέτοια αναφορά στο βασίλειο Lan Na. Οι ταϊλανδικές ιστορικές αφηγήσεις αναφέρουν επίσης τον Mangrai μεταξύ των αξιοσημείωτων μαθητών της σχολής Samo Khon, η οποία λέγεται ότι ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα από έναν ερημίτη που δίδασκε πολεμικές τέχνες, τοξοβολία και τον χειρισμό ελεφάντων και αλόγων.
Ένας βασιλιάς που πέθανε στην αγορά
Ο δεσμός του Μάνγκραϊ με την εμπορική ζωή του Τσιάνγκ Μάι έχει ένα περίεργο τέλος. Σύμφωνα με την παράδοση, πέθανε στην πόλη κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, χτυπημένος από κεραυνό ενώ βρισκόταν στην αγορά, το 1311 ή το 1317. Είναι μια ιστορία που λέγεται παρά που αποδεικνύεται, αλλά αποτελεί υπενθύμιση ότι οι αγορές είναι μέρος του Τσιάνγκ Μάι από τα πρώτα του χρόνια. Το σημερινό Night Bazaar έχει διαφορετική ιστορία: ξεκίνησε ως αγορά που ανήκε σε Κινέζους εμπόρους και αναπτύχθηκε καθώς ανεγείρονταν περισσότερα εμπορικά κτίρια, ώσπου απέκτησε πολλούς ιδιοκτήτες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Ταϊλανδοί.
Από τον βορρά έως το Σιάμ
Η ανεξαρτησία του Λάννα δεν κράτησε πολύ. Έγινε υποτελές κράτος της δυναστείας Τουνγκού το 1558, εγκατέλειψε τη βιρμανική υποτέλεια για το Σιάμ το 1775 και καταλήφθηκε από το Σιάμ υπό τον Ταξίν το 1776. Κατά τα τέλη του 1800, το σιαμαίικο κράτος απορρόφησε το βασίλειο, αναδιοργανώνοντάς το ως Μόνθον Παγιάπ από το 1874· έως το 1909 το Λάννα είχε πάψει να υπάρχει ως ξεχωριστή πολιτεία. Το βόρειο μουάι του παλιού βασιλείου ενσωματώθηκε έτσι σε μια εθνική αφήγηση, και το σύγχρονο άθλημα που παρακολουθείτε στο παζάρι πήρε τους κανόνες του από εξελίξεις στην Μπανγκόκ και όχι στο Τσιάνγκ Μάι.
Βασιλικό ενδιαφέρον και τα πρώτα σημαδιά
Ο βασιλιάς Τσουλαλόνγκορν, Ράμα Ε΄, που ανέβηκε στον θρόνο το 1868, έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον για το μουάι, διοργάνωσε πανεθνικά τουρνουά και απένειμε ευγενικό τίτλο στους νικητές. Το 1910 κάλεσε μαχητές από τις επαρχίες να αγωνιστούν σε μια βασιλική κηδεία, και οι τρεις ισχυρότεροι, που κατάγονταν από το Λοπμπούρι, το Κοράτ και το Τσάγια, έδωσαν αργότερα τα ονόματά τους σε περιφερειακά στυλ. Το πρώτο μόνιμο ρινγκ της Ταϊλάνδης χτίστηκε το 1921 στο Κολέγιο Σουάν Κουλάπ. Επί βασιλείας του Ράμα Ζ΄, οι αγώνες απέκτησαν διαιτητές, γάντια πυγμαχίας, γύρους και δυτικά ρινγκ πυγμαχίας, ενώ το παλαιότερο στυλ με τα σχοινιά παρήκμασε.
Η ονομασία του αθλήματος
Το ίδιο το όνομα είναι σχετικά πρόσφατο. Οι μαχητές αποκαλούσαν από παλιά απλώς την τέχνη τους μουάι· ο όρος Muay Thai άρχισε να χρησιμοποιείται στις αρχές του 20ού αιώνα, σε έγγραφα φυσικής αγωγής, για να ξεχωρίζει από τη διεθνή πυγμαχία, που ονομαζόταν μουάι σακόν. Ο όρος Muay Boran επινοήθηκε αργότερα για να περιγράψει την προμοντέρνα πάλη, και σήμερα παρουσιάζεται κυρίως ως τέχνη επίδειξης. Μεγάλο μέρος της ιστορίας που σήμερα διηγείται ως καθιερωμένη κωδικοποιήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα, καθώς το Muay Thai αναγνωριζόταν ως εθνικό άθλημα και μέρος της κληρονομιάς της χώρας.
Διαβάζοντας τις παλιές ιστορίες με προσοχή
Ορισμένες από τις πιο πολυαναπαραγόμενες ιστορίες για το Muay Thai αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη από τους ιστορικούς. Το άρθρο της Wikipedia σημειώνει ότι εθνικιστές υποστηρικτές του αθλήματος, θέλοντας να τεκμηριώσουν την ιστορία του, παρήγαγαν μια αφήγηση που ενίοτε είναι αβάσιμη και εξαγόμενη από σύντομες αναφορές σε γραπτές πηγές. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι ο λαϊκός ήρωας Νάι Κανομ Τομ, που λέγεται ότι νίκησε μια σειρά Βιρμανών μαχητών μετά την πτώση της Αγιουτάγια· οι μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι ο θρύλος πιθανότατα διαμορφώθηκε τον 20ό αιώνα. Η Ημέρα Muay Thai εξακολουθεί να τιμάται προς τιμήν του στις 17 Μαρτίου.
Διαβάστε στη συνέχεια: Τι συμβαίνει πριν από το καμπανάκι
Πηγές