← Noc walk Muay Thai na terenie Night Bazaar w Chiang Mai — powrót do wieczoru walk na Night Bazaar

Historia

Muay i północ Lanna

Od trzynastowiecznego kodeksu prawnego spisanego za czasów założyciela Chiang Mai po walki na czas i rękawice: jak północ wpisuje się w historię Muay Thai.

Autor Chiang Mai Fight Night Guide · fakty ostatnio zweryfikowane

Zarezerwuj miejsce przy ringu ↗

Szybka odpowiedź

Chiang Mai ma swoje miejsce w historii Muay Thai. Prawo zwyczajowe wydane za panowania króla Mangraia, który założył miasto jako stolicę Lan Na, wymienia muay wśród sporów — to pierwsza taka wzmianka w królestwie Lan Na. Współczesny sport, z ringami, rundami i rękawicami, ukształtował się w Bangkoku na początku XX wieku, a historycy podchodzą z ostrożnością do kilku starszych opowieści.

Miasto założone przez króla Lan Na

Ceglasta brama Tha Phae Gate i fragment dawnych murów miejskich Chiang Mai pod błękitnym niebem
Tha Phae Gate, po wschodniej stronie starego miasta · Photo: Christophe95, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Chiang Mai, którego nazwa oznacza nowe miasto, zostało założone w 1296 roku jako nowa stolica Lan Na, zastępując Chiang Rai. Jego założycielem był Mangrai, pierwszy król Lan Na, który wcześniej podbił monijskie królestwo Haripunchai. Królestwo Lan Na, ze stolicą na terenie dzisiejszej północnej Tajlandii, istniało między XIII a XVIII wiekiem; Kronika Chiang Mai nazywa je Mueang Lanna, krainą miliona pól ryżowych. Tha Phae Gate, wschodnia brama starego miasta, została wzniesiona za panowania Mangraia, choć brama, którą widzisz dziś, jest rekonstrukcją z lat 80. XX wieku.

Muay w prawie Mangraia

Najstarsze znane pisemne użycie słowa muay znajduje się w rękopisach na liściach palmowych w języku północnotajlandzkim: w prawie zwyczajowym ustanowionym za króla Mangraia w 1296 roku. W rozdziale 7, w artykule o osiemnastu rodzajach kłótni, wspomina się tajską sztukę walki muay — pierwsze takie wzmiankowanie w królestwie Lan Na. Tajskie przekazy historyczne wymieniają także Mangraia wśród znanych uczniów szkoły Samo Khon, założonej rzekomo w VII wieku przez pustelnika, który nauczał sztuk walki, łucznictwa oraz obchodzenia się ze słoniami i końmi.

Król, który zginął na targu

Związek Mangraia z życiem handlowym Chiang Mai ma osobliwy finał. Według tradycji zmarł w mieście podczas burzy z piorunami, rażony piorunem, gdy przebywał na targu, w 1311 lub 1317 roku. To opowieść przekazywana ustnie, a nie udowodniona, ale przypomina, że targi są częścią Chiang Mai od jego pierwszych lat. Dzisiejszy Night Bazaar ma inną historię: powstał jako targ należący do chińskich kupców i rozwijał się wraz z kolejnymi budynkami handlowymi, aż trafił w ręce wielu właścicieli, w większości tajskich.

Z północy do Syjamu

Niepodległość Lan Na nie trwała długo. W 1558 roku królestwo stało się państwem wasalnym dynastii Toungoo, w 1775 roku porzuciło birmańską zwierzchność na rzecz Syjamu, a w 1776 roku zostało zajęte przez Syjam pod wodzą Taksina. W późniejszych dekadach XIX wieku państwo syjamskie wchłonęło królestwo, reorganizując je od 1874 roku jako Monthon Phayap; do 1909 roku Lan Na przestało istnieć jako odrębny organizm polityczny. Północne muay starego królestwa wpłynęło zatem do narodowej opowieści, a współczesny sport, który oglądasz na bazarze, wziął swoje zasady z przemian w Bangkoku, a nie w Chiang Mai.

Królewskie zainteresowanie i pierwsze ringi

Stara, sepio­wa pocztówka przedstawiająca dwóch syjamskich bokserów naprzeciw siebie przed siedzącym tłumem
Boks syjamski na pocztówce z początku XX wieku · Photo: unknown author, public domain, via Wikimedia Commons

Król Chulalongkorn, Rama V, który wstąpił na tron w 1868 roku, osobiście interesował się muay, organizował ogólnokrajowe turnieje i nadawał zwycięzcom szlacheckie tytuły. W 1910 roku zaprosił wojowników z prowincji do walki na królewskim pogrzebie, a trzech najsilniejszych, pochodzących z Lopburi, Khorat i Chaiya, użyczyło później swoich imion regionalnym stylom. Pierwszy stały ring w Tajlandii powstał w 1921 roku w Suan Kulap College. Za panowania króla Ramy VII zawody zyskały sędziów, rękawice bokserskie, rundy i zachodnie ringi bokserskie, a starszy styl z linami podupadł.

Nazewnictwo sportu

Sama nazwa jest stosunkowo nowa. Wojownicy od dawna nazywali swoją sztukę po prostu muay; termin Muay Thai wszedł do użycia na początku XX wieku, w dokumentach dotyczących wychowania fizycznego, aby odróżnić ją od boksu międzynarodowego, zwanego muay sakon. Termin Muay Boran powstał później, aby opisać przednowoczesne walki, a obecnie jest prezentowany głównie jako sztuka pokazowa. Wiele historii opowiadanych dziś jako standardowe zostało skodyfikowanych pod koniec XX wieku, gdy Muay Thai zyskiwało uznanie jako sport narodowy i część dziedzictwa kraju.

Ostrożne czytanie dawnych opowieści

Niektóre z najczęściej powtarzanych opowieści o Muay Thai są przez historyków traktowane z ostrożnością. Artykuł w Wikipedii zauważa, że nacjonalistyczni zwolennicy tego sportu, chcąc ugruntować jego historię, stworzyli relację, która bywa bezpodstawna i wywiedziona z krótkich wzmianek w zapisach pisanych. Najbardziej znanym przykładem jest ludowy bohater Nai Khanom Tom, który miał pokonać szereg birmańskich wojowników po upadku Ayutthayi; uczeni przekonują, że legenda prawdopodobnie ukształtowała się w XX wieku. Dzień Muay Thai jest nadal obchodzony na jego cześć 17 marca.

Czytaj dalej: Co dzieje się przed gongiem

Zarezerwuj miejsce przy ringu ↗

Źródła

  1. English Wikipedia, article on Muay Thai (consulted November 2026)
  2. English Wikipedia, article on Muay boran (consulted November 2026)
  3. English Wikipedia, article on Mangrai (consulted November 2026)
  4. English Wikipedia, article on Lanna Kingdom (consulted November 2026)
Zarezerwuj miejsce przy ringu